De reactie van Ben Weyts op de zaak katje Lee
De zaak rond katje Lee uit Peru bracht in mei 2020 een felle discussie los in Belgie. Minister van zorgen voor een kat Ben Weyts reageerde via Facebook op de storm aan reacties die hij ontving. Zijn mailbox liep over met berichten, waarvan het overgrote deel uit scheldmails bestond.
Weyts kreeg verwijten als 'mediageil' en 'geldverkwister' naar zijn hoofd geslingerd. Sommigen vonden dat er wel genoeg katten in Belgie waren die men kan adopteren uit het asiel en dat de minister zich met belangrijkere zaken moest bezighouden. Toch liet hij zich niet afschrikken en verdedigde hij zijn standpunt met overtuiging en kennis van de Europese wetgeving.
Europese verordening met voeten getreden
Het kernpunt van de kritiek van Weyts richtte zich op de manier waarop het FAVV (Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen) omging met de Europese Verordening 576/2013. Deze verordening schrijft een duidelijke, stapsgewijze procedure voor wanneer blijkt dat rabiesvoorschriften niet zijn nageleefd bij het invoeren van een huisdier.
Artikel 35 van deze verordening stelt dat er in eerste instantie getracht moet worden het dier terug te sturen naar het land van herkomst. Wanneer dat niet mogelijk is, moet quarantaine worden overwogen als tweede optie. Pas wanneer beide voorgaande maatregelen zijn onderzocht en niet haalbaar blijken, mag euthanasie worden overwogen als allerlaatste redmiddel.
De minister benadrukte dat het hier niet ging om een vage richtlijn, maar om bindende Europese wetgeving die door alle lidstaten correct moet worden toegepast. Het niet respecteren van de rabiesvoorschriften noemde hij 'ongelooflijk dom en letterlijk levensgevaarlijk, voor mens en dier'.
FAVV koos direct voor euthanasie
Volgens Weyts bleek het FAVV in de praktijk bij dergelijke gevallen direct over te gaan tot euthanasie zonder de verplichte tussenstappen te doorlopen. De eerste twee opties, terugsturen of quarantaine, werden volgens hem systematisch genegeerd. Dit terwijl de federale overheid zelf verantwoordelijk is voor de correcte uitvoering van de Europese verordening.
De minister benadrukte dat zijn tussenkomst niet alleen voor Lee was, maar voor de naar schatting honderdtal dieren die jaarlijks in Belgie met vergelijkbare situaties te maken krijgen. Hij vond dat een minister van Dierenwelzijn die zijn taak serieus neemt, in zulke gevallen moet tussenkomen en de overheid moet aanspreken op haar verantwoordelijkheden.
De rol van de minister van Dierenwelzijn
Weyts was stellig in zijn overtuiging dat een minister van Dierenwelzijn die zijn taak serieus neemt, in zulke gevallen moet tussenkomen en de overheid moet aanspreken op haar verantwoordelijkheden. Hij verwees naar precedenten in andere Europese landen waar quarantaine succesvol werd toegepast als alternatief voor euthanasie bij vergelijkbare importgevallen.
Een zaak die Belgie verdeelde
De zaak rond katje Lee groeide uit tot een symbool van de spanning tussen bureaucratische procedures en dierenwelzijn. Het debat ging niet langer alleen over een kat uit Peru, maar over de fundamentele vraag hoe een beschaafd land omgaat met dieren die in een administratief grijs gebied terechtkomen.
Lees ook het artikel over hoe kat Lee voorlopig van de dood werd gered door een rechterlijke uitspraak in Antwerpen, en de reactie van GAIA op het standpunt van het FAVV.
